چرا آشپزی می کنم؟
اسم واقعی من افسانه و کارم تئاتره. شادی اسم اینترنتی منه برای این که بتونم هر بار با تایپ این اسم به خودم یادآوری کنم که بهتره شاد زندگی کنم تا اینکه با غصه خودم رو بیچاره کنم!!!!!
و............
آشپزی برای من یه بوی خوبه، یه رنگ زیبا، یه قاشق ادویه که کمی زبره یا حسابی نرم.
آشپزی برام مثل یه رویاست، رویایی با بوها و مزه ها و رنگ های عجیب. رویایی که به تنهایی می سازمش و با دیگران قسمتش می کنم.
زمانی که همه چیزهای ساده با هم مخلوط می شن و ناگهان اونجا توی قابلمه ی من، اون معجزه ظاهر می شه، یکی از بهترین لحظه های زندگی منه. مثل نقاشی، مثل تئاتر، مثل یه موسیقی که منو سرمست می کنه، مثل فیلمی که منو به فکر فرو می بره می تونه جذاب و سحر انگیز باشه.
به خاطر این حس خوب خوشحالم که زنم و به خاطر همه ی احساسات خوبی که هرگز یک مرد نمی تونه اونا رو تجربه کنه مگر اینکه!؟ مگر این که یه آشپز باشه!!!!
..................
و این وبلاگ قبلا در بلاگفا دایر بود.اگه نشانی آدرس قبلی رو روی عکس ها می بینید بدونید که این عکس ها بازمانده ی پست های من تو بلاگفاست که نزدیک به 4 سال اونجا می نوشتم. mon nom به فرانسه یعنی نام من!
در آخر: برای احترام به چشم و دست و کمری که من و نویسنده هایی امثال من پای کامپیوتر و حتی بیشتر، جلوی اجاق و سر میز می گذارند و انرژی که با عشق صرف می کنند خواهش می کنم مطالب رو با ذکر منبع در سایت ها یا وبلاگ هاتون بذارید و اگر از عکس ها هم استفاده کردید همینطور. سپاسصفحه هایی که بد نیست ببینید!
ژله میوه
بهتره یک شب قبل درست کنید تا خوب سفت بشه. در مورد برگردوندنش هم چند دقیقه شاید تا جایی که یادمه یکی دو دقیقه ظرفتون رو تو آب ولرم ( داغ نباشد) بذارید و بعد دورش رو اگر هنوز سفت بود با نوک چاقو از ظرف جدا کنید و برگردونید تو ظرف مورد نظرتون. ( من ظرف رو می چرخونم و هر وقت ژله توی ظرف حرکت کرد و چرخید می فهمم که کامل جدا شده و برش می گردونم ( مرسی الی جون که یادآوری کردی وگرنه من باز طبق معمول حواس پرت بودم و به جای یکی دو دقیقه نوشته بودم ده دقیقه، نکنه منظورم دو دقیقه بوده اشتباه تایپ کردم؟؟؟؟ آخه این پست رو یه ماه پیش تایپ کردم و الان پست
نکته 2: نسترن جان توی صفحه فیس بوک روی میز آشپزخانه سؤال کرده بود که با پودر ژلاتین چطور می شه این ژله رو درست کرد، جوابی که اونجا گذاشتم اینجا هم می ذارم که به درد آیندگان و روندگان خواهد خورد: ه نسترن جون برای ژله بی رنگ این کار رو بکن: 300 گرم شکر معادل یک و نیم پیمانه رو با 25 گرم پودر ژلاتین معادل دو و نیم ق.سوپخوری خوب مخلوط کن و با 750 میلی لیتر معادل سه پیمانه آب کم کم مخلوط کن. یعنی کمی پودر ژلاتین بریز کمی آب روش. دوباره کمی پودر ژلاتین و دوباره آب و در ضمن پودر رو روی آب بپاش. بعد بذار روی حرارت کم یا ماکروفر یا روی بخار کتری ( من معمولاً می ذارم روی بخار کتری) و حل که شد برش دارو بذار بیرون یخچال سرد بشه. بعد قالبت رو خیلی خیلی کم چرب کن و با میوه پرش کن و مخلوط رو بریز روشتا پر بشه. بذار یخچال تا ببنده. تا 24 ساعت هم قابل نگهداری یه. برای خوشمزه تر شدنش می تونی از آب کمپوت زردآلو یا آناناس به جای آب استفاده کنی در اون صورت میزان شکرت رو نصف کن. به جای پودر ژلاتین می تونی از 8 ورق ژلاتین استفاده کنی و اول در آب سرد 3 دقیقه خیسشون کنی و بعد از آب سرد در اورده و توی آب گرم بریزی و بذاری روی حرارت تا حل بشه ( البته من با ودر تجربه بیشتری دارم و شاید دستوری که برای ورق ژلاتین می دم خیلی خوب نشه). موفق باشی
ماکارونی ایرانی!
بنا بر این که ما ایرانی ها پاستا رو دم می می کنیم و به همه مدلش می گیم ماکارونی و دوستان خارجی مون خیلی از این طعم خوششون می آد و از شیوه ی پختمون و تعجب می کنند و من تا حالا این دستور رو تو وبلاگم نذاشتم ( عجب جمله ی بلندی بود نفسم بند اومد!) پس هم اکنون این شما و این ماکارونی به شیوه ای کاملاً ایرانی! (البته با طعم سیر که خیلی متداول نیست در پخت ماکارونی ایرانی)
مواد لازم
ماکارونی ( پاستا ساده)
گوشت چرخ کرده ( به اندازه مصرفتون)
پیاز خورد و سرخ کرده یک عدد
رب گوجه یک قاشق.غ ( به اندازه ی مواد ما اینقدر بود خودتون تنظیم کنید با مواد خودتون!)
یک سوم فلفل دلمه ای ( همون چیزایی که تو پرانتز اون بالا نوشتم دوباره!) ( اختیاری)
یک حبه سیر (اختیاری)
کمی پودر آویشن ( اختیاری)
جعفری خورد شده برای روی غذا ( اختیاری)
نمک و فلفل و زردچوبه و ادویه مورد علاقه
سیب زمین حلقه شده و شسته شده ( سیب زمینی های ما پوست نازک بود و با پوست حلقه شد)
پیاز رو که سرخ کردید گوشت رو اضافه کرده و تفت بدین تا رنگش برگرده. رب و ادویه ها و نمک رو اضافه کنید و کمی دیگه تفت بدین. نصف استکان آب اضافه کرده. زیرش رو کم کنید و بذارید کم کم با بخار خودش بپزه و آبش تبخیر شده و روغن بندازه.
فلفل دلمه ای رو ریز خورد کنید و سیر رو هم رنده کنید و هر دو رو همونطور خام با مایه ی ماکارونی قاطی کنید. اصلاً هم نگران نباشید هر دوشون با بخار غذا توی قابلمه خواهند پخت!
در فاصله ای که مایه ماکارونی اماده می شه یه قابلمه رو پر آب کرده و نمک بریزید و بذارید روی گاز جوش بیاد بعد به اندازه ی نیازتون ماکارونی رو از وسط نصف کنید ( این تیکه اش دیگه خیلی ایرانی یه) و بریزید توی آب جوش و بذارید به مدت زمانی که روی پاکت ماکارونی نوشته شده بمونه و بجوشه بعد خالیش کنید توی آبکش و روش رو کمی آب ولرم بگیرید.
قابلمه تون رو یه آب بچرخونید و بذارید روی شعله تا آبش تبخیر شه و بعد کمی روغن بریزید کف قابلمه بذارید کمی داغ بشه. سیب زمین ها رو که خشک کردید بچینید کف قابلمه و یه لایه ماکارونی بریزید روش. یه لایه از مایه ی گوشتی بریزید روش و باز یه لایه ماکارونی بریزید و این کار رو تکرار کنید تا ماکارونی و مایه گوشتی تموم شه. لایه آخر باید ماکارونی باشه. روی ماکارونی لایه آخر کمی آویشن بریزید، دم کن بذارید روی قابلمه و درش رو بذارید و بذارید دو سه دقیقه با شعله ملایم بمونه تا دم بیفته بعد زیرش رو کم کنید و بذارید بیست تا سی دقیقه ماکارونی دم بکشه. 
موقع سرو ماکاورنی رو خوب هم بزنید و بریزید توی ظرف مورد نظرتون و سیب زمینی های خرت خرتی خوشمزه رو بچینید دورش. در صورتی که دوست داشتین روش جعفری خورد شده بپاشید که مزه اش رو از این رو به اون رو می کنه.
نکته: آویشن و سیر و فلفل دلمه ای از موادی هستند که می تونید به ذائقه و سلیقه ی خودتون به ماکارونی اضافه و یا حذفش کیند. اون چیزی که مامانای ما یه زمانی تو خونه هاشون درست می کردن و هنوز خیلی هامون درست می کنیم یه مایه ی گوشتی ساده بود بدون مخلفات….. به هر حال زندگی پیشرفت کرده ما هم پیشرفت کردیم دیگه!
ماکارونی ایرانی پز و عکاس: شادمان!
تولد وبلاگی طفلی مبارک!
باز هم چند روزی از سالگرد تولد این طفل معصوم گذشت و بنده دیر یادم افتاد بیام اینجا و یه چند خطی در سپاس بنویسم.
از نظر من همه چیز در این دنیا جان داره و احساس می کنه و الان این وبلاگ فسقلی بنده هم احساس بدی به خاطر تاخیر من داره. من در مقابل چشمان همه ی دوستان و خوانندگان وبلاگی ازش عذر می خوام و رسماً تموم شدن 5 سالش رو تبریک می گم. کلاً اردیبهشت ماه تولد بازی یه برای من به ویژه که امسال یه اردیبهشتی دیگه هم داشتیم اونم دخمله گندم خانوم بود که با تمام پیشو بودنش برای من و باباش اندازه ی یه آدم حسابی قدر و قیمت داره.
به هر حال این وبلاگ 5 سال پیش در 23 اردیبهشت در اولین خونه ای که بعد از ازدواجمون ساکن اونجا بودیم، در روزهایی که بی حوصله و خسته بودم و هنوز آشپزی برام اینهمه جدی نشده بود به دنیا اومد تا باری از دوش من کم کنه و کسالتم رو برطرف کنه و علاقه ام رو به آشپزی افزون کنه و خودش رو تو دل من جا کنه….. از اونجا که به جنس مونث علاقه مندم می خوام بهش بگم:
دخترم ممنون که 5 سال من رو با بدخلقی هام تحمل کردی و از توی شیشه ی مانیتور غرغرکردنای منو دیدی و هیچوقت بی حوصله نشدی. ممنون که دوستای زیادی برام پیدا کردی، ممنون که یادم دادی مهربون باشم، دوست داشته باشم و دوست داشته بشم.
امیدوارم تا هر زمان که توان نوشتن و البته! پختن! دارم تو همراهم باشی.
امروز 26 اردیبهشته و من گیج سه روز تاخیر داشتم، اینو می نویسم که تنبیه شم و دفعه ی بعد یادم نره!
نوشتهشده در حرف های همینجوری!
8 دیدگاه
کشک بادمجون با نان تست
این کشک بادمجون خوشمزه رو من یه بار که دوستان خیلی عزیزمون مهمونمون بودند درست کردم. البته خودمم نمی دونستم با گذاشتن کشک بادمجون روی نون تست چه اتفاقی می افته و آیا نتیجه ی پیوند سنت و مدرنیته خوشمزه می شه یا نه با وجود این ریسک کردم چون دوستای مهمون از اون دوستای گرمابه و گلستانند که باهاشون نداریم!!!!! و در نتیجه اگرم نتیجه خیلی خوب از آب در نمی اومد به امتحانش می ارزید چون همه از خودمون بودند!
درست کردنش هم که کاری نداری کشک بادمجون رو طبق این دستور که قبلاً گذاشتم درست کنید فقط یه تفاوت وجود داره توی این کشک بادمجون من گوجه نریختم البته خیلی ها بدون گوجه درست می کنند و ظاهراً اصیلش هم همونه اما من و همسر برای خودمون گوجه دار درست می کنیم چون دوست داریم! خلاصه گوجه رو حذف کنید و بذارید کشک بادمجون خوب سفت بشه و خودشو بگیره و قابل مالیدن روی نون تست بشه.
البته این کشک بادمجون که دستورشو گذاشتم با بادمجان کبابی درست شده. من بیشتر با بادمجون کبابی کشک بادمجون درست می کنم چون سرخ شده اش خیلی چرب می شه مگه اینکه هوس سرخ شده اش رو بکنم و دیگه نتونم مقاومت کنم…. ولی شما هر جور دوست دارین درست کنید، البته که سرخ شده اش چیز دیگه است اما به فکر قلب و دور کمرمون هم باشیم بدک نیست!

وقتی آماده شد روی نون تست یه لایه کشک بادمجون بمالید و روش رو با کشک و پیاز داغ و نعنا داغ و گردو تزیین کنید.
می تونید هم هیچ توجهی به دستور کشک بادمجون من نکرده و هر طوری خودتون درست می کنید درست کنید اما در نهایت با نون تست سرو کنید و ببینید چقدر نتیجه فرح بخشه!
دستور کشک بادمجان های اسبق:
کشک بادمجان رژیمی ( با بادمجان کبابی)
کشک بادمجان ورقه ای
پزنده و عکاس: شادانه
سیب زمینی آلمانی گیلدای عزیز با کمی تغییرات در حول و حوش!
جونم براتون بگه این سیب زمینی بسیار ترد و خوشمزه است. گیلدای عزیز تو وبلاگش دستور این سیب زمینی رو کنار شنیسل مرغ گذاشته بود و البته اون رو با چیزهایی غیر از قارچ و فلفل دلمه ای مخلوط کرده بود، اگه خیلی کنجکاوید بدونید اون چیزای دیگه چی بودند سری به دستور اصلی بزنید در: اینجا.
من ورژن نزدیک به وسایل تو یخچال رو پختم…. یعنی با قارچ و فلفل دلمه ای مخلوطش کردم اما شیوه ی پخت سیب زمینی همون بود که نوشته شده:
سیب زمینی رو به حلقه های نه چندان نازک بریدم و چند دقیقه ای تو آب جوشوندم تا نیم پز شد البته با کمی نمک. زمانی که نوک چاقو راحت توی سیب زمینی فرو می رفت زیرش رو خاموش کردم و ریختمش توی سبد و گذاشتم خنک شه. بعد با دستمال آشپزخونه خشکش کردم و دو طرفش رو روی شعله ملایم توی روغن سرخ کردم تا زمانی که ترد شد. بعد قارچ رو هم سرخ کردم و آخر سر فلفل دلمه رو بهش اضافه کردم و کمی تفت دادم و از روغن در آورده و ریختم روی کاغذ تا روغنش بره و بعد با سیب زمینی مخلوط کردم که اتفاقاً اونم روی کاغذ بود و روغنش رفته بود.
همین دیگه به همین اندازه ساده و بی نهایت خوشمزه است. امتحان کنید.
و به وبلاگ گیلدای نازنین هم سر بزنید!
دستپخت و عکس: شادی!
نوشتهشده در آشپزی از رو دست بقیه!, سرخ کردنی ها, غذاهای ملل
برچسبخورده با فلفل دلمه ای, قارچ, سیب زمینی
4 دیدگاه

